Bo van Hagen

Hoi!


Foto: Vintage Photography
Mua: Emidiana Hogendorp

Mijn naam is Bo van Hagen en ik ben een oud-leerling van Balletstudio Belinda. Toen ik negen jaar oud was, ging ik er voor het eerst naar balletles. Niet omdat ik het zo leuk vond, maar omdat ik als een blok viel voor de roze balletpakjes. Ik vond het dan ook helemaal niet leuk dat ik na twee lessen dansen in mijn gloednieuwe en o-zo-geliefde roze pakje, door mocht stromen naar een hogere groep...waar we zwarte pakjes moesten dragen. Waarom ik niet meteen afhaakte na deze flinke tegenvaller weet ik nog steeds niet. Wat ik wél weet, is dat ik talent bleek te hebben en dat mijn liefde voor dans zich langzaamaan begon te ontwikkelen. Voor ik het wist, kreeg ik iedere maandag privéles, danste ik op dinsdag mee in de selectie en deed ik op donderdag ballet- en pointesles met ‘’de grote meiden.’’ Ik heb zelfs nog een tijdje musicalles (op zaterdagochtend) en Jazz-ballet (op vrijdagmiddag als ik me niet vergis) gedaan. Al snel begon Belinda over auditeren voor de balletacademie maar dat zagen mijn ouders helemaal niet zitten...Wat ik me ergens ook wel kan voorstellen hoor! Ik bedoel, het lijkt me de grootste nachtmerrie van iedere ouder om je zoon/dochter van 11 jaar oud iedere ochtend rond 06u40 te moeten uitzwaaien, met de gedachte in je achterhoofd dat hij/zij zich de hele dag tientallen kilometers verderop zal bevinden en zich op z’n vroegst 12 uur later weer thuis zal melden. Je geeft je kind op zo’n moment, zéker gezien de leeftijd van het kind, belachelijk veel vrijheid en daar moeten zowel de ouders als het kind klaar voor zijn, het is niet niets. Voor ouders omdat ze hun kind op jonge leeftijd al moeten missen en voor het kind zelf omdat hij/zij ontzettend snel zelfstandig en ‘’volwassen’’ zal worden, want tijd om ‘’kind’’ te zijn, is er niet meer bij...tenminste, dat is hoe ik het heb ervaren. Want ja, hoe ik uiteindelijk samen met Belinda mijn ouders heb weten te overtuigen, ik heb werkelijk géén idee, maar ook mijn ouders moesten er aan geloven, ze gingen overstag en vanaf dat moment ging alles razend snel!

Ik doorstond het hele auditietraject (twee spannende auditie’s, een auditiecursus van twintig ballet-, improvisatie-, modern- en caractèrelessen, een slopende slotauditie en tenslotte de fysieke tests) en werd aangenomen op de vooropleiding van de Nationale Balletacademie (NBA) in Amsterdam.

Ik begon in groep 8 van de basisschool, ik was toen 11 jaar oud en ik vond het ge-wel-dig! In de 2,5 jaar die ik op de balletacademie heb mogen doorbrengen, heb ik bizar veel geleerd en bovendien had ik het er ontzettend naar mijn zin. In december 2008 (groep 8) mocht ik met mijn hele klas meedansen in ‘’Notenkraker en Muizenkoning’’ van Het Nationale Ballet (HNB). Het was een geweldige ervaring om als 11 jarig hummeltje het grote toneel van het Muziektheater in Amsterdam te mogen delen met de grote dansers. Wij keken ontzettend tegen ze op en zij konden ons niet uitstaan omdat we zogenaamd altijd in de weg liepen...Ach, zo ging dat.

DDDD de NotenkrakerHet jaar erna, in de brugklas van het voortgezet onderwijs, werd ik uitgekozen voor de hoofdrol in ‘’de Notenkraker’’ in de Grote Kerk in Den Haag van DeDutchDon’tDanceDivision (van Thom Stuart en Rinus Sprong, bekend van televisie; The Ultimate Dance Battle & So You Think You Can Dance). De rol van Amalia van Wassenaer (ook wel bekend als Clara Staalboom) is een ware droomrol voor ieder meisje dat ook maar enigszins interesse heeft voor ballet en ik was één van de weinige meisjes die in hun leven daadwerkelijk de kans krijgen om deze droomrol te mogen dansen! Ik kon het gewoon niet geloven en dat kan ik nu, anno 2013, nog steeds niet. :-) Het voelde zó onwerkelijk!

Maar helaas, het leven als leerling van de balletacademie ging niet alleen maar over rozen...Het jaar erna -ik zat inmiddels in vwo2 van het voortgezet onderwijs- begon ik langzaamaan in te storten. Letterlijk, want het vroege opstaan, vele reizen, de leuke maar super zware danslessen en daarnaast nog mijn huiswerk voor het vwo kwamen mijn gezondheid niet ten goede.
DDDD de NotenkrakerHet was zwaar, té zwaar en toen bleek dat ook het wonen in een gastgezin in Amsterdam geen verschil maakte, werd mijn vermoeidheid me uiteindelijk fataal.  Ik wilde verder, ik wilde niet weg bij mijn vriendinnen en ik wilde mijn ‘’uit de hand gelopen meisjesdroom’’ om ballerina te worden niet achter laten, maar ik had geen keus. Het besluit van mijn ouders stond vast, ik moest stoppen en ik mocht het jaar niet eens afmaken.

Zo kwam het dat ik op vrijdag 17 december 2010 (mijn verjáárdag nog wel!!!) alles waar ik zó hard voor had gevochten, achter liet. Ik was er kapot van en ik heb me de hele kerstvakantie verdrietig, eenzaam en bóós gevoeld.

Na de kerstvakantie mocht ik beginnen op mijn nieuwe school: de Havo/vwo voor Muziek en Dans (vooropleiding van dansacademie Codarts) in Rotterdam. Ook voor die school heb ik het hele auditietraject moeten doorstaan en achteraf gezien ben ik ontzettend blij dat ik toendertijd ben aangenomen, maar het kon me destijds weinig schelen. Het was helemaal nooit mijn keuze geweest om te vertrekken uit Amsterdam en ik wilde helemaal niet naar een nieuwe school, ik vond er niets aan!

Een half jaar lang heb ik me ontzettend verzet en heb ik geweigerd me aan te passen. Uiteindelijk ben ik toch op de één of andere manier gaan inzien dat ik er maar beter het beste van kon gaan maken als ik überhaupt nog danser wilde worden.


Foto: Vintage Photography
Mua: Emidiana Hogendorp

Gelukkig maar, want ik heb het nu ontzettend naar mijn zin! Ik heb een leuke, gezellige klas, het schoolwerk gaat me een stuk beter af nu ik geen vwo meer doe maar Havo. Ik reis nog maar 1,5 uur per dag (in plaats van 3,5 uur per dag!) en ik krijg hier op de dansacademie een veel bredere opleiding dan op de balletacademie in Amsterdam. Bovendien heb ik sinds ik hier op school zit, veel meer tijd om naast school extra danslessen, producties (voorstellingen) en fotoshoots te doen.

Zo stond ik in december 2011 op de planken van het Lucent Danstheater (in Den Haag) met de voorstelling ‘’Abdallah en de Gazelle van Basra’’ van DeDutchDon’tDanceDivision (DeDDDD). Tijdens deze productie werd ik gescout voor de moderne variant van ‘’het Zwanenmeer’’ (van Lonneke van Leth Producties). Ik mocht toen in februari en maart 2012 tien voorstellingen dansen in deze indrukwekkende productie. Ook heb ik in januari 2012 met mijn klas mogen meedansen in de voorstelling ‘’Kaat en het Bolle Buiken Ballet’’ (met het Rotterdams Philharmonisch Orkest en actrice Lottie Hellingman) en danste ik in december 2012 mijn eerste rol op pointes in ‘’de Notenkraker’’ van DeDDDD (in het Lucent Danstheater). In mei 2013 was ik te zien in de voorstelling ‘’Superster’’ (met het Rotterdams Philharmonisch Orkest en actrice Halina Reijn). In 2010, 2011 en 2012 deed ik in de zomervakantie DeDutchSummerDanceCourse (DeDSDC) van DeDDDD.


Foto: Leo Perera Photography

Ieder jaar moet je tijdens de testles (rond het einde van het schooljaar) opnieuw laten zien dat je goed genoeg bent om door te mogen naar het volgende jaar. Ik heb de afgelopen jaren al heel wat klasgenootjes zien vertrekken omdat ze niet goed genoeg waren, heel spijtig en bovendien erg sneu...maar zo is dit danswereldje. Het is hard, keihard. Je moet je steeds weer bewijzen en het woord ‘’perfect’’ lijken dansers niet te kennen, het kan en móét altijd beter. Ik ben inmiddels door naar het laatste jaar van de vooropleiding van Codarts en mijn droom om danser te worden is allang geen ‘’uit de hand gelopen meisjesdroom’’ meer. Komend schooljaar ga ik auditeren voor het HBO (de échte dansacademie). Als ik op een dansacademie (het liefst een opleiding in Duitsland) word toegelaten, kan ik het jaar erna eindelijk (na 2,5 jaar vooropleiding op de balletacademie in Amsterdam en 3,5 jaar vooropleiding op de dansacademie in Rotterdam) beginnen aan de échte dansacademie en zal ik weer een stapje dichterbij mijn doel zijn.


Foto: Vintage Photography
Mua: Emidiana Hogendorp

Natuurlijk had ik ook gewoon kunnen luisteren naar de mensen om mij heen die riepen dat ik met mijn stel hersens beter een ‘’een èchte/goede opleiding met een minder onzekere toekomst’’ kon kiezen, maar dat deed ik niet. Ooit besloot ik de gok te wagen en op z’n minst te probéren mijn droom te realiseren. De weg naar dat doel is lang, heel lang. Maar ik wil het graag, heel graag en ieder jaar op de dansacademie brengt me een stukje dichterbij dat doel. Ik zie wel hoever ik kom en wie weet hoor ik ooit wel bij die groep mensen die het wél is gelukt het tot dat felbegeerde plekje in een dansgezelschap te schoppen. Dan zal er niemand meer zijn die zal zeggen dat ik mijn leven beter anders kan aanpakken, want dan heb ik mijn doel bereikt. Is dat niet het belangrijkste in dit leven? Dat je doet waar je gelukkig van wordt? Ondanks de vele tegenslagen die ik al heb gehad en nog zal krijgen in de toekomst en ondanks alles wat ik heb moeten laten/opgeven voor deze droom ben ik vastbesloten om door te zetten! Ik heb een passie en mensen met een passie zijn niet te stoppen. Ik jaag mijn dromen na en ik roep iedereen op, dit ook te doen!

Overzichtje van producties waarin ik meedanste:

  • December 2008 – Notenkraker en Muizenkoning (Het Nationale Ballet)
  • December 2009 – de Notenkraker (DeDutchDon’tDanceDivision)
  • December 2011 – Abdallah en de Gazelle van Basra (DeDutchDon’tDanceDivision)
  • Januari 2012 – Kaat en het Bolle Buiken Ballet (het Rotterdams Philharmonisch Orkest en actrice Lottie Hellingman)
  • Februari & maart 2012 – het Zwanenmeer (Lonneke van leth Producties)
  • December 2012 – de Notenkraker (DeDutchDon’tDanceDivision)
  • Mei 2013 – Superster (het Rotterdams Philharmonisch Orkest en actrice Halina Reijn)
Foto: Leo Perera Photography